Personalia

Een van de meest belangrijke ontdekkingen die ik deed is dat wij mensen op een cruciaal punt in onze ontwikkeling zijn aangekomen.
Een evolutie die vele miljoenen jaren duurde bracht ons tot het punt waar wij nu staan: de zelfstandige persoonlijkheid die wij geworden zijn met bewustzijn van het eigen ik.
De volgende stap in de menselijke evolutie is de opdracht in ons innerlijk – en dus in dit persoonlijke ik – de goddelijke kern ofwel het hoger zelf tot leven te roepen. We kunnen ook zeggen dat wij de opdracht hebben de bewustzijnskracht van de innerlijke geest tot ontplooiing te brengen. Die innerlijke geest is de hogere geestelijke mens die in elk mens op aarde leeft. Het is het geestelijke zelf, het beeld van God, datgene wat wij in diepste wezen zíjn.
Met het vervullen van die opdracht begint een totaal nieuwe fase in onze menselijke ontwikkeling: een nieuwe weg die geleidelijk aan een nieuwe wereld tevoorschijn brengen zal.
De eerste periode, de tijd waarin geleidelijk aan het eigen ik tot ontplooiing kwam, kunnen we de oude ontwikkelingsweg noemen. 'Oud' omdat het een wereld en een situatie betreft, die zijn taak inmiddels grotendeels heeft volbracht en daarom ten einde loopt. Kenmerkend voor de oude weg is dat wij mensen van buitenaf werden geleid. Dat was nodig omdat wij in die tijd noch een eigen ik, noch een eigen oordeelsvermogen bezaten. Profeten en andere religieuze en kerkelijke leiders bepaalden toen het leven en vertelden hoe wij moesten leven en wat wij moesten denken, doen en laten.
In die oude wereld waren wij als groepsmensen gebonden en onvrij. Het individuele, het eigene, datgene waarin je je van anderen onderscheidt, was er toen nog onvoldoende en telde in het geheel niet mee.
Het bijzondere van onze tijd, nu in de 21e eeuw, is, dat alle tekenen erop wijzen dat die nieuwe wereld daadwerkelijk ín ons tot ontwikkeling aan het komen is. Deze vindt haar uitgangspunt niet in de geestelijke wereld buiten ons, maar in de geestelijke wereld in het eigen innerlijk. Zij gaat uit van de goddelijke kern in ieder individueel mens.
Kenmerkend voor deze nieuwe weg is dat wij als persoon steeds meer van binnenuit, vanuit een bewuste activiteit van de geest ín het eigen innerlijk, gaan leven. Door die innerlijke geestelijke activiteit ontstaat niet alleen een heel nieuwe verbinding met jezelf, maar ook met andere mensen, de natuur en met God.
Tegenwoordig hebben we op alle gebieden van het leven met de oude én de
nieuwe wereld te maken. Dat laat zien dat we in een periode van overgang
verkeren. Die overgangsperiode brengt veel chaos en verwarring teweeg. Mensen
voelen dat we de weg kwijt zijn. De sturing en geborgenheid die de oude wereld
gaf werkt niet meer en de krachten die bij de nieuwe wereld horen en die ons
vanbinnenuit op een nieuwe, vrije, wijze zullen leiden, zijn nog onvoldoende
ontwikkeld.
Op alle gebieden van het leven kunnen we de drie elementen: de overblijfselen
van de oude wereld, de opgaven van de nieuwe wereld, én de verschijnselen die
met de overgang van de ene situatie naar de andere samenhangen, waarnemen. Je
kunt ze herkennen in de vraagstukken waar de politiek, de godsdiensten, en de
wetenschap mee worstelen, maar ook in de vele vragen waar mensen in relaties, in
samenwerkingssituaties en in processen in zichzelf mee worden geconfronteerd.
Persoonlijk word ik diep geraakt door de grootsheid van de opdracht waar wij mensen in deze tijd voor staan. Tegelijkertijd ben ik sterk begaan met de chaos en de problematiek die de periode van overgang in mensen en in de samenleving veroorzaken. Velen zien dat er een oude wereld aan het verdwijnenen is en treuren om wat daarmee verloren gaat. Zij voelen zich angstig en onzeker. Want waar gaat dit heen? De meesten weten niet dat al die ingrijpende veranderingen deeluitmaken van één groot kosmisch veranderingsproces dat in wezen al tweeduizend jaar aan de gang is. Een veranderingsproces dat de mensheid stap voor stap verder brengt in haar ontwikkeling. Zij het dat dat met veel vallen en opstaan gepaard zal gaan.
De inzichten die ik hier onder woorden breng ontleen ik aan een jarenlange studie van de esoterische traditie, met name van de antroposofie. De spirituele kennis die ik zo verkreeg heb ik op mijn eigen manier verder uitgewerkt en pas ik toe in mijn werk.
Ik zie dat mensen zich in de processen die ik beschrijf herkennen en dat het hen helpt het leven, zichzelf en hun relaties met andere mensen beter te begrijpen. Daardoor kunnen zij de vragen en de situaties waar zij voor staan beter plaatsen. Bovendien wordt hen duidelijk wat er nodig is opdat de weg verder gaat.
De kennis en inzichten die ik verworven heb tot in het praktische alledaagse leven voor zoveel mogelijk mensen toegankelijk te maken, zie ik als het doel van mijn leven en mijn werk.
Je kunt dat in andere woorden ook mijn missie noemen.